دوشنبه دوازدهم تیر 1385
فرار بزرگ!
این مطلب قبلا در له کده نوشته شده است.
نام فیلم: به آهستگی
کارگردان:مازیار میری
سو سابقه:قطعه نا تمام
فیلمنامه:پرویز شهبازی (نفس عمیق)
بازیگران:محمد رضا فروتن٬شاهرخ فروتنیان٬نیلوفر خوش خلق
موضوع:زنی از خانه شوهرش فرار می کند.مردم دلیلش را هرزگی زن می دانند.شوهر به دنبال حقیقت است.
نقد جدی:یک معضل اساسی در اجتماع ما به نام ((حرف مردم!)) به زیبایی هر چه تمام تر نقد می شود.روایت داستان عالی است.ولی در هنگام خروج از سالن نویسنده به چند سوال اساسی جواب نمی دهد. متاسفانه فروتن همچنان در پی تکرار زیر پوست شهر است.اگر تحولی در بازیگریش ندهد(مثل کاری که پیروزفر با مهمان مامان کرد) باید بگویم یک بازیگر تمام شده است.
سوتی فیلم:کجای جنوب برف می بارد؟!!کارآگاه یک دفعه از کجا پیداش شد؟!اگه زن سید رفته دادگاه پس چه طور نوار یک جای دیگه پیدا شده و دست دادگاه نبود؟!زمین زیر نوار چرا کنده شده بود٬زن که زنده بود!!یک استاد دانشگاه چه طوری می تواند دستور شلاق زدن کسی را بدهد؟!و...!
نکته فیلم:مراسم ختم دوست داشتنی از کار در اومده بود.صحنه حضور روحانی محل در بین خانم ها و استخاره گرفتن ایشان٬نقد جدی از حضور معنویت در زندگی مرد بود.نماز قطع شده اش را در آیه ((الرحمن الرحیم ))فراموش نکنید!
سکانس برتر:ابتدای فیلم نحوه چیدمان ریل ها که اول با همند و سپس از هم جدا می شوند و دوباره به هم می پیوندند.
نتیجه پلیسی:این قدر طرف ازین جا به اونجا رفت تو پاسگاه که جو گیر شد از زنش هم روی نوار اعتراف گرفت!
نتیجه احساسی:عشق یک پرچم سبک بادگیر دست مردمه!
نتیجه زناشویی:طلاق از مرگ واسه زن بد تره!
نتیجه قوه قضاییه ایی:زندان محل سر به راه شدن انسان هاست!!
نتیجه رئالیستی:زندگی کنید!با هر کی دوستش دارید!
فعلا خداحافظ!
سوشیانس
